چراغ نوروز را برداریم و مرزهای [فرهنگی و تمدنی] سرزمین مان را پیدا کنیم. هرجا نوروز هست، ایران همانجاست؛ هرجا ایران است، نوروز در آغاز بهار با همه شکوه و عظمتش خیمه و خرگاه برپا می کند. هنوز که هنوز است قلب مردم همه این سرزمین ها از آمویه تا شمال سوریه و آنچه میان اینهاست، از دوشنبه و کابل و هرات و قندهار و تاشکند و سمرقند و بخارا و تهران و اصفهان و گجه و باکو و نخجوان و دیاربکر و اهواز و سلیمانیه و کرکوک و ... با آغاز جشن های شکوهمند نوروز تپشی یگانه دارد.